donderdag 18 februari 2010

ome Ice


Ik ben nooit een groot liefhebber geweest van rap en hiphop, maar voor Ice-T maak ik een uitzondering. Dat komt niet in de eerste plaats door zijn vurige, boze en, ik geef toe, zeer pakkende gangsta-tracks, maar vooral door zijn fraaie rol in de Amerikaanse serie Law & Order, Special Victims Unit. Voor wie deze populaire serie niet kent: het gaat hier om de continue jacht op zeer perverse plegers van seksuele delicten, waarvan New York blijkens deze al lang lopende serie bekant uitpuilt. Als kijkers volgen we een team cops dat onverminderd fanatiek de strijd aanbindt met viespeuken, ransapen en verknipten, die slechts het massaal onteren en vernielen van vrouwen en kinderen voor ogen hebben.
Het gemiddelde lid van dit politieteam leidt een diep gekweld bestaan. Problemen thuis of zelfs al gescheiden (uiteraard als gevolg van de te veeleisende baan als cop), zelf het slachtofer geweest van misbruik, teveel persoonlijke betrokkenheid bij bepaalde slachtoffers, sombere bespiegelingen over waar het toch allemaal naartoe moet met de kinderen in deze zieke maatschappij en hierbij gedurig ernstig en getourmenteerd kijken: ze hebben het bepaald niet makkelijk, onze helden van de Special Victims Unit.
Behalve, en nu komt mijn grote vriend Ice-T in het verhaal, agent Fin. Ik wil niet beweren dat de door ome Ice gespeelde Fin de zaakjes licht opvat, integendeel zelfs. Maar in contrast tot zijn collega's die samen met hem achter de seksboeven aanzitten, gooit hij zijn boosheid en frustratie er lekker uit in plaats van het eindeloos op te kroppen. Een ongeduldig en kort door de bocht ingrijpen hier, een scheldkanonade daar, een paar klappies zus en wat tikkies zo: tegen de methodes van agent Fin zijn de meeste schanddaders niet lang opgewassen. En dan is het gelijk bekennen geblazen. Of verraden waar het slachtoffer verborgen of begraven is.
Natuurlijk moet Fin daarna weer op het matje komen bij zijn zwaarmoedige baas, want de onorthodoxe en onwettige maatregelen van Fin, die kunnen natuurlijk niet door de beugel. Maar Fin komt er toch altijd weer mee weg, en zo geeft hij de kijkers een plezierig gevoel van hoogste bevrediging: kijk, zie je, zó kan 't dus gelukkig ook nog! Gewoon patsboem en huppekee, pak aan rotschruk!
Extra aardig aan deze rol van sympathieke down-to-earth-cop is de persoonlijke achtergrond van ome Ice, een ex-bendelid en een berucht gangsta-rapper, die ooit als boegbeeld van Body Count de zwaar omstreden track Cop Killer lanceerde.

Tegenwoordig leidt ome Ice een veel rustiger leven: keurig getrouwd met zijn lieve Coco, en geen mallere uitspattingen meer dan het reusachtige aquarium in zijn villa, waarin een bloeddorstige haai rondzwemt.
Je kunt het zien als één grote grap dat voormalig enfant terrible en bendelid Ice-T nu al jaren schittert als de even menselijke als doortastende cop Fin. Maar je kunt het ook anders zien: van Pietje Bell tot reddende engel. Dat laatste beeld bevalt mij veel meer. En daarom houd ik zoveel van ome Ice.

3 reacties:

  1. Ice Ice Baby! Ik dacht eerst aan Ivo Niehe, maar het kan ook Lola da Musica zijn geweest die bij hem thuis langs was...toertje rond het zwembad enzo...weet jij het nog? Toen was MTV cribs nog niet op, dus dat is een onvergetelijke TV-ervaring voor mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ga toch maar eens kijken, misschien levert het mij wat tips op voor de omgang met het schuim van de maatschappij. Ik veronderstel trouwens dat je het aan het begin van jouw ode hebt over de "muziek" -stroming en niet over ons geliefde voetbalclubje Rap.
    PeterR.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve rockgenoten,

    Nee het gaat hier niet om de fijne Amsterdamse voetbalclub Rap, hoewel daar ook vast wel een paar schoffies en rakkertjes tussen zitten, die nodig in de zak van Sinterklaas moeten.

    En inderdaad herinner ik mij een docu over het leven bij ome Ice thuis, dat was van een ongekend level waarop la dolce vita kruiste met een vrolijke speeltuin...

    BeantwoordenVerwijderen