moeilijke jazz

Gisterenavond
Was ik bij een concert van
Hele moeilijke jazz

De gitarist keek
Alsof-tie een zwaar moeilijke
Sudoku op moest lossen
Van vijf sterren – masterclass
Daarbij stond-ie
Te schudden in zijn tuigje

De drummer oogde
Als een seriemoordenaar
Met sterke voorkeur
Voor grafieken en parabolen
En andere
Zaken van Pluto

De bassist stond
Te plukken en de glijen
Waarbij-die
Met zijn linkeroog
In zijn rechterbroekzak
Keek

De vierde grijnsde
Tussen het toeteren door
Wellustig naar
De weinige dames
In het hooggeleerd
Publiek

We riepen: Yeah!
Blue notes
En borrelnootjes
Voerden de boventoon
De deurbellen
Waren niet van de lucht