Het is me dan eindelijk toch weer eens gelukt: Jeroen Verhoeven live zien spelen in een stadion.
In zijn Volendamse tijd heb ik hem denk ik een keer of vier in actie gezien tijdens uitwedstrijden van zijn club. In Eindhoven wellicht, Velsen misschien ook, dat weet ik niet meer precies. Maar ik weet nog wel dat ik hem altijd een goeie doelwachter vond: dapper in het uitkomen, kittige reflexen en een krachtig leider van zijn defensie. Daar was ik allemaal best van onder de indruk. Om niet te zeggen: van gecharmeerd, als liefhebber.
Al die malligheid rondom Jeroen Verhoeven, in zijn periode daarna in de ArenA, van het pizzalied tot allerlei beledigende bijnamen (dieptepunt: Oliver Hardy) heb ik altijd heel sneu en onterecht gevonden. Verhoeven is verdomme gewoon een prima voetballer, dacht ik dan bozig, laat hem toch met rust! En laten we ook zijn bijdrage niet vergeten aan het eerste kampioenschap van Frank de Boer als trainer: uit tegen Excelsior in dat seizoen sleepte hij als invaller voor Maarten Stekelenburg Ajax er doorheen, naar een zwaarbevochten gelijkspel tegen het ontketende Excelsior. Om maar even een voorbeeld te noemen.
Maar waar maak ik me druk om - Jeroen Verhoeven redt zichzelf wel, en hoe: alle flauwe grappen en meligheid glijden langs hem af, als waterdruppels van een verendek, omdat hij gewoon vrolijk meedoet met al die lollige toeschouwers en hun spreekkoren. Hij pakt ze daarmee in, klemvast zou ik bijna zeggen, en is er ook nog eens heel populair mee geworden.
Vandaag is Jeroen het gesprek van de dag in vak Q: hoe zal hij zich houden in deze wedstrijd tegen RKC?
Mijn buurman en ik hebben alle vertrouwen in hem. "Is gewoon een goeie keeper. Basta.", aldus buurman. Maar de man weer naast heeft schudt wild zijn hoofd: "Als dat maar goed gaat vandaag..!"
Verhoeven maakt op het gladde veld één letterlijke uitglijder, bij de aanloop voor een doeltrap. Hilariteit alom, maar de man zelf staat kalmpjes op, wuift luchtig naar de fans, en herneemt dan doodgemoedereerd het spel. Overigens speelt hij een degelijke pot, met een fantastische safe op een inzet van RKC-spits Aurélien Joachim in de slotfase als toetje.
Jeroen Verhoeven kan na zijn loopbaan als voetballer geheid het lezingencircuit ingaan: van zijn bekeken, soepele en wijze manier van omgaan met al dat geplaag en gedol, en de druk die daardoor kan onstaan, kan menig opgewonden standje in het bedrijfsleven nog heel wat leren.
******
FC Utrecht - RKC Waalwijk, 15 september 2013: 2-1 (2-0), Eredivisie. Toeschouwers: 14.717.
******
(Foto´s: oud voetbalplaatje van Jeroen Verhoeven als doelman van FC Volendam * Jeroen Verhoeven buigt diep tijdens de warming-up - actiefoto van Rißmann)
Met de ICE zoeven Martin, Peter en ik van Köln naar Frankfurt. Met 300 kilometer per uur. En een drankje aan boord. Niemand de Bob. Daar kan geen bolide tegenop.
De fans in Frankfurt zijn luid. Dat is fraai.
Wel is dit helaas een hopeloze zaadpot.
De bierkraan is echter geduldig.
Oudere vrouwen bestoken ons op het station van het vliegveld van Frankfurt.
Wij weren ons dapper.
******
Eintracht Frankfurt - 1. FC Nürnberg, 19 oktober 2013: 1-1 (0-0), 1. Bundesliga. Toeschouwers: 50.200.
******
(Foto´s: Peter Wijker zwicht op Frankfurt Flaghaven voor de immense druk van een vrouwelijke fan * stevige spandoekenkritiek op de FIFA van de politiek bewuste Frankfurtse aanhang * Fans ohne Ende in Frankfurt - foto´s van Martin van Geel (midden en onder) en Rißmann (boven)
